Bescherm jonge kinderen tegen hormoonverstoorders

Wat zijn hormoonverstoorders?

Hormoonverstoorders zijn chemische stoffen die het hormoonsysteem kunnen verstoren. Dat systeem regelt onder meer de groei, vruchtbaarheid, slaap, eetlust en hartslag. Wanneer bepaalde stoffen de werking van de hormonen nabootsen of verstoren, kan dat leiden tot gezondheidsproblemen als diabetes, onvruchtbaarheid en Alzheimer.

Hoeveel deze hormoonverstoorders invloed hebben op het lichaam, hangt af van de ontwikkelingsfases waarin ze voorkomen. Momenten waarbij hormonen sterk betrokken zijn in de ontwikkeling zijn de meest kritieke periodes. Dit is zo bij zwangere vrouwen, de eerste 1000 dagen van baby’s en jonge kinderen en adolescenten. Zij behoren dus tot de meest kwetsbare groep.

Waar vind ik hormoonverstoorders?

Tegenwoordig is het moeilijk om blootstelling aan hormoonverstoorders volledig te vermijden. Deze stoffen kunnen aanwezig zijn in :

• Alledaagse consumentenproducten (bijv. voedselverpakkingen, cosmetica, schoonmaakproducten en onderhoudsproducten, textiel, speelgoed, geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, meubilair, keukengerei, verf, lijm, insecticiden…);
• Levensmiddelen (bijv. migratie van chemische stoffen uit verpakkingen, residuen van hormonen of geneesmiddelen in vlees, residuen van bestrijdingsmiddelen of zware metalen in vlees, vis, granen, fruit of groenten);
• Het milieu (lucht, water, bodem en planten).

Een mens kan hormoonverstoorders op verschillende manieren opnemen:

• Door inademing (bijv. chemische aërosolen, verven, …);
• Door orale inname, door voedsel (bijv. via synthetische verpakkingen, inkten, lijmen, gerecycleerd papier en karton, lakken, hormoonverstoorders die van nature in bepaalde levensmiddelen voorkomen, voedingsadditieven, …), door gebruik van geneesmiddelen of door het zuigen op bepaalde voorwerpen (bijv. kinderen die speelgoed of grond/stof in hun mond stoppen);
• Door huidcontact (bijv. cosmetica en verzorgingsproducten, bouwmaterialen, textiel, antibacteriële middelen, brandvertragers in matrassen, tapijten of kinderzitjes, …);
• Door de bloedbaan (bijv. blootstelling van de foetus via de placenta van de moeder).

10 tips om blootstelling te beperken